Een positivistisch heronderzoek van rechterlijke toetsing

Zoals de president van het Hooggerechtshof van Israël, Aharon Barak, zei: "Deze eeuw is de eeuw van rechterlijke toetsing". Hoewel dit een algemeen bekend feit is, wordt de rechterlijke toetsing voortdurend onderzocht. Het wordt zowel vanuit de politieke filosofie als vanuit de juridische filosofie geanalyseerd. Aangezien beide disciplines grondwettelijk recht informeren, is rechterlijke toetsing soms gerechtvaardigd op grond van politiek en soms gerechtvaardigd op basis van de naam van de wet, waardoor de studie ervan wordt verdoezeld. Het ontbreken van een methode om onderscheid te maken tussen op politieke filosofie gebaseerde theorieën en op rechtsfilosofie gebaseerde theorieën vergroot dit probleem. Ik stel voor om het onderscheid tussen vorm en inhoud als methode te gebruiken. Door het te gebruiken, legt hoofdstuk één de belangrijkste inhoudelijke theorieën over rechterlijke toetsing bloot, terwijl hoofdstuk twee een klassieke formele rechtsfilosofie blootlegt. Hoofdstuk drie legt het onderscheid zelf tussen vorm en inhoud bloot en past het toe op het onderzoek van Marbury v. Madison, terwijl hoofdstuk vier zich richt op het construeren van een formele rechtvaardiging van rechterlijke toetsing. De resultaten zouden moeten helpen enig licht te werpen over rechterlijke toetsing voor iedereen die geïnteresseerd is in constitutioneel recht en rechtstheorie.